Vaders en dochters

Feminisme gaat vaak over vrouwen die meer kansen moeten krijgen, maar hoe zit het met kansen voor mannen? Wat hebben zij te winnen?

‘Vader de man’, deze combinatie is minder voor de hand liggend dan ‘moeder, de vrouw’. Mannelijkheid wordt niet geassocieerd met zorgzaamheid, maar eerder met macht, status en met (seksueel) geweld.

In een sterk veranderende wereld waarin steeds meer vrouwen en minderheden een goede plek opeisen, voelen veel mannen zich bedreigd. Hoe angstiger ze zich voelen, hoe meer ze op hun strepen staan en hoe minder ruimte anderen krijgen. Populisme groeit in een zich emanciperende wereld. Tenzij mannen mee-emanciperen. Als mannen hun traditionele rol los kunnen laten en zich openstellen voor hun vrouwelijke kant, geven ze ook anderen meer ruimte. Als mannen aangesproken worden op hun vaderrol en zich intensief wijden aan de zorg voor hun kinderen, dan hoeven ze zich in het stereotype mannelijke – het machogedrag – minder te bewijzen. Het benadrukken van hun vaderrol verandert het beeld van hoe mannen zouden moeten zijn.

Door dichter bij je kinderen te staan, kom je dichter bij jezelf te staan. Dat is ook eng, niet iedere man staat sterk genoeg in zijn schoenen om dit aan te gaan. De omgang met je kinderen maakt je zachter en empathischer, het verandert je geestelijk, maar ook lichamelijk: het hormoon oxytocine – wat staat voor empathie en verbondenheid – neemt toe (zie ook dit eerdere blog).

Onderzoek laat zien dat mannen nadat ze iets gelezen hebben over vaders, anders naar mannelijkheid kijken. Ze benadrukken dan meer de eigenschappen die met vaderschap samenhangen. Ze tonen meer begrip voor anderen.

Mannen met dochters blijken meer oog te hebben voor de maatschappelijke positie van vrouwen. Meer nog dan via hun vrouw, kijken vaders via hun dochters naar de mogelijkheden die er voor meisjes en vrouwen zijn. Vaders willen hun dochters kansen geven. Dochters vormen hun vaders. Hun opvattingen en verwachtingen hebben invloed: bestuurders hebben meer oog voor diversiteit als ze vaders van dochters zijn.

En meisjes kijken naar hun vader. Vaders die meer in het huishouden doen, krijgen dochters die vaker kiezen voor betaald werk. Ze kiezen dan niet voor typische vrouwenberoepen. Steeds vaker kiezen meisjes een beroep dat vergelijkbaar is met het beroep van hun vader, meer dan je op grond het toenemende aantal werkende vrouwen zou verwachten: vaders beïnvloeden hun dochters. De meningen die vaders rondstrooien zijn minder belangrijk dan hun feitelijke gedrag. Het gaat er om hoe mannen wezenlijk denken over genderrollen. Hoe traditioneler de ouders, des te traditioneler ook de kinderen. Ouders zijn rolmodellen. Fulltime werkende vaders hebben vaker zonen die later ook fulltime willen werken en die van hun partner verwachten dat zij meer huishoudelijke taken op zich neemt. Vaders die ook thuis hun handen uit hun mouwen steken, zorgen er voor dat hun dochters later meer buitenshuis gaan werken.

In mijn maatschappelijk werktijd leerde ik nog over de funeste invloed die moeders op hun kinderen kunnen hebben. Ze werden verantwoordelijk gehouden voor tal van psychische aandoeningen bij hun kinderen. Dat dit lang niet altijd het geval is, is ondertussen wel duidelijk. Moeders zijn niet allesoverheersend, ook niet als zij alle zorg voor de kinderen op zich nemen. De aandacht voor de invloed van vaders op het welzijn van de kinderen is nieuwer. Een recente meta-analyse van een flink aantal onderzoeken toont aan dat de invloed van vaders op hun dochters en zonen minstens zo groot is als die van de moeder. Een afwezige, verwaarlozende vader of een vader die zijn kinderen lichamelijk of geestelijk misbruikt, heeft grote invloed op de geestelijke gezondheid van zijn kinderen.

De grootste winst die er voor mannen te halen valt ligt volgens mij op het gebied van zijn persoonlijke ontwikkeling en zijn relaties met anderen. In het bijzonder de relatie tussen een vader en zijn kinderen, vooral zijn dochters.

De overheid legt veel nadruk op het belang van betaald werk voor vrouwen. Het belang van zorgarbeid thuis voor mannen is zeker zo groot. Daar worden mannen, vrouwen en kinderen beter van en de maatschappij socialer. Veel mannen worstelen met de oude opvattingen van mannelijkheid en hun nieuwe rol als een intensief zorgende vader. De media heeft hierin een rol te spelen, maar ook de overheid. Zaken als ouderschapsverlof en deeltijdwerk voor mannen zouden hoger op de politieke agenda moeten staan.

Bronnen – Vaders & dochters

2 gedachten over “Vaders en dochters”

  1. De rol van de media en de overheid is een belangrijke maar zo lang vrouwen zelf blijven kiezen voor werken in deeltijd is er voor mannen geen urgentie of mogelijkheid de rollen eerlijker te verdelen.

    1. Je hebt gelijk, vrouwen zelf hebben hier ook een taak. Vrouwen wat meer aan het werk buitenshuis en mannen wat minder, zodat beiden de zorg voor hun kinderen op zich kunnen nemen, dat lijkt me ideaal.
      Maar je wordt in je keuze erg beïnvloed door je omgeving, dat probeer ik met deze blog aan te geven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *